Mutlu İnsan

Aradığımız herşey içimizde

Çocuk Ruhu

1 Yorum

berk

Ne çok duydum  “ anne olunca anlarsın “lafını… Anne olana kadar da anlayamadım gerçek manasını. Bana göre normal,  toplum beklentilerine göre geç anne olanlardanım. O güne kadar başarılı olmak, kariyer  yapmak, para kazanmaktı hayat.  Oğlumun doğumuyla  anladım hayat bundan daha fazlası…

Çocuğumuzla ilgili her konuda titiz ve özenliyiz. Doktor kontrolleri ve aşıları zamanında yaptırılır. Beslenmesi sağlıklı ve düzenlidir. En iyi okullara göndeririz. Peki , onların bilinçaltını nasıl etkilediğimizin ne kadar bilincindeyiz?

Şöyle  bir düşünün. Doğum anında hepimiz  eşitiz. Yalancı, tembel , çirkin, zayıf , kıskanç hiç bir sıfat yok. Ön yargılar ,korkular  yok.  SAF’ız ….. Taki çevremizdeki herkes ve herşey  bizi  şekillendirinceye kadar.

Anne babamızla başlarız hayatı öğrenmeye. Hiç sorgulamadan  gördüklerimizi doğru kabul ederiz.  Aldığımız geri bildirimlerle bizden ne beklediklerini anlarız. Ödül ve cezalarla davranışlarımızı belirleriz.

Yine mi döktün beceriksizsin zaten… Yeter artık bıktım senden… Sus bakıyım erkekler ağlamaz… bak ablan hep 5 alıyor ya sen…. şimdi işim var bakamam sana… Aman çocuğum kimseye güvenme… babanıza sizin için katlanıyorum yoksa çoktaannn …Hiç  yabancı değil değilmi?

Çoğu zaman bilinçszice yapılan bu geri bildirimler güçlü duygular oluşturur. Değersizlik, başarısızlık , suçluluk…. Bu duygularla  kim olduğumuza karar veririz. Ya değersizliği kabul eder öfke dolu , mutsuz bir insan oluruz. Yada sürekli değerli olduğunun ispat etmeye çalışan, başkaları için yaşayan birine dönüşürüz.

Anne babamızı geri dönüp suçlayamayız. Ellerinden gelenin en iyisini yaptılar. Bildiklerinden fazlasını yapamazlardı. Ancak bizler bilginin ve bilinçlenmenin yükselişe geçtiği bu dönemde çocuklarımız için daha iyisini yapmak zorundayız.

Evet oğlumu dünyaya getiren benim. Annesiyim  ama sahibi olmadığımın farkındayım. Görevim ; onu özgüveni yüksek, kendini seven,  değerli olduğunu bilen bir insan olarak hayata hazırlamak. En iyi okulu araştırmakdan daha kolay aslında.

Ben bunun için ne mi yapıyorum?  Öncelikle sevdiğimi gösteriyorum. Sarılıyorum . Olumlu kelimeler kullanmaya özen gösteriyorum. Uyarırken bile cesaret veriyorum.  İstediği her şeyi yapabilecek güçte olduğunu hissettiriyorum. Kendi negatif inançlarımı ona aşılamıyorum. Sürekli annesini mutlu etmeye çalışan , onay bekleyen bir erkek olmasını istemiyorum.  Sevgi kelimesinin ardına saklanıp egolarımla esir etmemem gerektiğini biliyorum.

Dünyanın ve özellikle ülkemizin özgür düşünen, öz güveni yüksek bireylere ihtiyacı var. O bireyler bugün bizim çocuklarımız…

Reklamlar

One thought on “Çocuk Ruhu

  1. Benzer nasihatları bende çok seslendirdim , bu konudaki tüm düşüncelerinize anlayarak,inanarak imza atıyorum .. Böyle güzel anlatmanıza ayrıca bayılıyorum .. Bir erkek olarak anne gibi hissettim bazı yerlerde ,, ne hoş )) bir an bile ritim atlamadım ..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s